Gorputz bat hutsaren bila dabil oihartzunez betetako espazio batean. HUSTU bertigora bidai bat da: mugimendutik sortzen dena, sorkuntza astintzen duena, interpretea bere buruarekin aurrez aurre jartzen duena. Gorputza, ahotsa eta espazioa elkarrizketa bizian elkartzen dira, erortzen uztearen amildegia eta husteko ekintza erradikala arakatuz. Ariketa intimo eta kolektiboa da, non unean bertan bizi diren pertsonek osatzen duten obra, sortzaile, interprete eta ikuslearen arteko mugak ezabatuz. HUSTU bertigoa da. Hutsa da. Jauzi partekatua da.

//

Un cuerpo busca el vacío en un espacio lleno de ecos. HUSTU es un viaje al vértigo: el que nace del movimiento, el que sacude la creación, el que enfrenta al intérprete consigo mismo. En este site-specific, cuerpo, voz y espacio se entrelazan en un diálogo vivo, explorando el abismo de dejarse caer y el acto radical de vaciarse. Un ejercicio íntimo y colectivo donde las personas que habitan el momento completan la obra, borrando fronteras entre creador, intérprete y espectador. HUSTU es vértigo. Es vacío. Es un salto compartido.  

//

Un corps cherche le vide dans un espace rempli d'échos. HUSTU est un voyage vers le vertige : celui qui naît du mouvement, celui qui secoue la création, celui qui confronte l'interprète à lui-même. Dans cette site-specific, le corps, la voix et l'espace s'entremêlent dans un dialogue vivant, explorant l'abîme du lâcher-prise et l'acte radical de se vider de soi. Un exercice intime et collectif où les personnes qui habitent l’instant complètent l’œuvre, effaçant les frontières entre créateur, interprète et spectateur. HUSTU, c’est le vertige. C’est le vide. C’est un saut partagé.